“Büyük toplantıdan” “büyük davaya”  açılan ders kapısı. En büyük faziletlerden birisi de küçüklerden ders almaktır herhalde. Son iki haftada, Ege bölgesi, Akdeniz, Marmara Bölgesini kapsayan hizmet turlarımızdan sonra, tatilden istifade ile torunlarımı ziyaret için Karadeniz Bölgesindeki şirin ilimiz Zonguldak’a uğradım. İlkokula bu yıl başlayan torunum Muhammed Furkan’la “okuma” geliştirme faaliyetlerini küçük Ayşe Sude’min refakatinde üçlü bir grupla yapıyoruz. Birlikte hissiyatlarımızı paylaşmaya çalışıyoruz.  Kitap okumalarımıza ek olarak, Furkan’ımın kendi isteğiyle ve rızasıyla namazları birlikte kılarak olayı taçlandırıyoruz. Masum bir çocuğun içten gelen bir coşku ile namaz kılma psikolojisi çok önemli. Ebeveynler bu konuda çocuklara kesinlikle zorlama yapmamalıdırlar.  Aksi takdirde bu tür zorlamalar çocukların şuur altına menfi olarak işler ve ilerleyen yaşlarda tam aksi tesir yaparak olumsuz davranışlara ve tepkilere dönüşür. Tabi burada niyetimiz sizleri şahsi ve ailevî bağlarla meşgul etmek değil. Buna niyetim ve hakkım yok. İnsan olarak herkesi ilgilendiren eğitim” ve “inanç” anlayışına ve tatbikatını bir nebze yardımcı olabilmek.   Devamını oku… »

Evet, “afallamak” aslında bir dengesizlik, pusulayı şaşırma, ölçüyü kaybetme, itidali yitirme ve şaşkınlık halidir. Gerçek değerlerin kaybolması, aklın tutulması, mantık ve muhakemenin ortadan kalkmasıdır.

Yanlışlıkların, savrulmaların, ters dönmelerin, ekseni kaybetmenin, acziyetin, teslimiyetin tezahür ve cinnet halidir.

“Afallamanın” en acısı hali de: sapıtma ve saptırma, muhalifine teslimiyet, hakka karşı hürmetsizlik, asıl mihver ve istikametten inhiraf. Şahsiyetsizlik, gaflet, gerçeklerden kopuş, sosyal bir sapıklık, siyasî bir dalalettir.

Son yıllarda Dünyada ve ülkemizde meydana gelen bunca olaya bakarak toplum ve bireylerde birçok konuda bir “afallama” ve akıl tutulması, bir dehşet ve hayret, gerçeklerden uzaklaşma olduğunu düşünüyorum. Bu konuda ciddi otoritelerin de işaret ettiğini biliyorum. Devamını oku… »