Evet, hayat farklı, fıtrat farklı, huylar farklı, mizaçlar farklı,  insanlar farklı, düşünceler farklı, dünyalar farklı.

Sesler farklı, sözler farklı, işler farklı, sezişler farklı, anlayış farklı, anlatış farklı.

Bütün bunlar yaratılış kanunları ve insan hayatının vazgeçilmez prensipleri. Sosyal hayatın bilinen rutin gerçekleri. Kabullenilmesi vazgeçilmez esaslar ve gerçekler.

Hayatın seyri içersinde bu ve buna benzer konularda belli buluşma ve kesişme alanları olabilir. Aynı paralelde yürünüp, hareket edilebilir.

Ama!!!! Bütün bunların yanında bir farklı konu ve alan var ki orada buluşma, kesişme, uzlaşma imkânsızdır. Mümkün değildir. Vaki olmamıştır ve olmayacaktır. Fıtrata terstir.  O da:  Yazının başlığına koyduğumuz hakikattir. “Farklı vadiler!” (more…)

Geçen hafta sonu, gönül dostlarımızla, taşıyla toprağıyla mübarek belde Isparta’daydık, Barla’daydık. Bu mübarek beldede ömrünün on sekiz senesini geçiren Hz. Bediüzzaman’ın misafiriydik.Yirmi dokuz yıl aradan sonra Isparta Yeni Asya Temsilciliği vasıtasıyla oradaki değerli dost ve dâvâ arkadaşlarımızın gayret ve himmetleriyle tekrar ihyâ edilen “Isparta Mevlidi” geleneğinin icrasına katkıda bulunmak üzere oradaydık. Evet, beklediğimiz ve umduğumuz büyük kalabalık, coşku, katılım ve organizeyi bu yıl tam mânâsıyla yerine getirmedik ama ilerisi için umutlandık. Üstadına ve mesleğine sadakat dâvâsında olan, Isparta’daki her grup Nur Talebesi başta olmak üzere, İstanbul, Adana, İzmir, Bursa, Adana, Antalya, Konya, Balıkesir, Afyon, Muğla, Denizli, Burdur, Aydın, Kastamonu, Zonguldak, Ereğli, Karaman, Ermenek, Mersin, Manisa, Uşak… ve daha sayamadığımız bir çok şehirden insanlar oradaydı. Sessiz, vakur, duâyla, muhabbetle, şefkatle oradaydı. Vefa duygusu için oradaydılar. Muhabbet ve kucaklaşmak için oradaydılar. (more…)

Genç adamın biri, babasına her gün “Benim de dostlarım var, sendeki dost gibi” dermiş. Baba, itiraz eder, “Olmaz öyle çok dost, hakikisi. Belki bir, belki iki, fazlasını bulamazsın gerçek, hakikisini” der dururmuş.Devam eder durur konuşma…

Aralarında başlar bir tartışma, neticede karar verirler bir imtihana. Dostun hakikisini anlamaya… Bir akşam bir koyun keserler. Ve koyarlar çuvala. Baba der ki oğluna, “Hadi al bu çuvalı, şimdi götür dostuna.” (more…)

Barla; bu memleket, bu millet, bu tarih için bir simge, bir alâmet, bir marka oldu. Hele de yaz mevsimi gelince bir başkadır Barla!Bir sevdadır, bir tutkudur, bir dâvânın mezra ve tarlasıdır, harmanıdır, meyvesidir Barla.

Barla gündem oluşturur. Barla sevda çiçeğidir. Barla gönül pınarlarının coşan misâli ve mezraıdır. Medarıdır, mâdenidir.

Ailelerin, gençlerin, esnafın, memurun tahassun edeceği mutlu bir mekândır, kutlu bir merkezdir Barla.

Barla, gönül sevdalılarının buluşma adresidir. Yorgun bedenlerin dinlenme ve serinleme konağıdır. Hakikate müştak olanların müzakere, tefekkür ve tezekkür diyarıdır. (more…)

Anadolu toprağına düşen manevi bahar havası aralıksız devam ediyor. İlk tohum 1926 larda atılmıştı taşıyla toprağıyla mübarek belde Isparta’nın inci gerdanlığı Barla’da!

Zındıka komitesinin başının: “Kur’an Türkçeye tercüme edilsin ta ne mal! Olduğu anlaşılsın!” küfrü ve sinsi planına tepki ile başladı her şey.

Kaderin büyük tecellisi ile bu zındıka tuzağına karşı; “Şimdi bak Allah’ın rahmet eserlerine: Yeryüzünü ölümünün ardından nasıl diriltiyor? Bunu yapan, elbette ölüleri de öylece diriltecektir; O her şeye hakkıyla kadirdir.” (Rum Suresi: 50.)” ayeti celilesinin yüz defa gözyaşlarıyla ve derin bir tefekkür haleti ruhiyesi ile okunması idi işin mayası ve sır noktası! (more…)